bomboş bir sokakta yürüyoruz
birbirimize sırtımız dönük - neden yüzyüze bakamıyoruz bilmiyorum
neden durmadan yürüyoruz onu da bilmiyorum ama
yürüdükçe birbirimizden uzaklaşıyoruz
ve galiba ikimizde bunun nedenini bilmiyoruz...
gözlerimi kapatıyorum ve tüm benliğimle diliyorum ki
biranda dur -yüzünü bana dön - gidişimi izle(me)
bana doğru yürü/koş - bil ki ben olduğum yerde durup seni bekliyor olucam
sonra sen öyle sıkı sarılırsın ki
başımı alır göğsüne bastırırsın
kafamı kaldırıp bakarım gözlerini görürüm
güvendiğim - hissettiğim - sevdiğim...
şimdi bomboş karanlık ıssız sokakta tek duyduğum ayak seslerimiz
ve tek hissettiğim sızı...
