30.10.10

hayat ve insanlar hala beni şaşırtabiliyor... hala insanları tanıyamıyorum ama zaman her şeyi öğretiyor bıkmadan usanmadan...

26.10.10

"Rüyalarımın kadınına , onu hiç kimse gibi sevmemiş bir erkekten... "


Böyle bir mail gelir, oturur hayatımın ortasına...
Yaşanmış, hissedilmiş hiçbişeyi yaşanmamış ve hissedilmemiş saymadım
hayatıma giren her his, bana bişeyler hissettiren her olay çok önemli ve değerli
şimdi bu cümlenin sahibine - koca bir mailin hissi ile - yazıyorum
buraya herkesin görebileceği bir yere çünkü ben burada şeffaflaştım -
şimdi yine kendimle yüzleşirken - herkes bilsin...


Tam da bugün dönüp bir sene öncesine bakıyorum -
söylüyorum hayatıma mutluluk getirdin - yorgundum, dinlendirdin
geleceği hiç düşünmedim, gerçeklerle hiç yüzleşmedim
kendi gerçeklerimle bile yüzleşmeden yaşadım seni
ama içten içe biliyormuydum -biliyordum -
benim 'ben' olma haline dönmek isteyeceğimi, sen beni dinlerdikten sonra güçlenip hayata tek başıma sarılmak isteyeceğimi
bunu biliyordum ama inan kendime bile yalanlar söylüyodum -
içime atıyordum üstünü örtüyordum - ben güçlendikçe o his de güçlendi
ve üstü örtülemez oldu
şimdi kendime ne kadar çok kızsam da, seni üzdüğüm için canım ne kadar acısa da
bu yaptığımı değiştirmez
ama şunu bil ki biz yaşarken, söylediğim ve hissettiğim hiçbirşey yalan değildi
aynı ben olmak istiyorum dediğimde yüzümde senden uzak olan ifade gibi
içimdeki hep yüzüme yansıyor
ve bu kadar yoğun ve keskin olabiliyor
"gerçek hayatda" benim hayatdan istediklerim, yapacaklarım
senin hayata dair beklentilerin, yapacakların çok farklı
şimdi yüzüme söylemek istediğin şeyler varsa söyle
ama ben hiç bir zaman hissetmediğim şekilde davranmadım


benim için hep değerliydin hala da öylesin...
hakkettiğin şeylere kavuşmanı diliyorum
tüm kalbimle...

24.10.10

hadi bakalım yüreğinin götürdüğü yere git...
herkesin yüreği benimki gibi deli değil ki - işleri kolay -
benim yüreğim hem sağa çekiyo aynı anda da hem sola
ben de ortadan ikiye çatlayana kadar dayanıyorum...

19.10.10

o kadar ince bir çizgi ki...

17.10.10

Retired Extremely Dangerous

15.10.10

Son bir hafta ne kadar çok şey oldu... ne kadar çok şey değişti... ve değişiyor...
her günün bir heyecanla - bir iki satır bir şeyler yazmak istedim ama olmadı
şimdi dönüp bakıyorum ne kadar çok şey oluşup yıkılmış sonra tekrar kurup tekrar yıkmışım
hani bu kadar kolay değil bazı şeyleri kurup yıkmak ya
1 haftanın sonunda bedensel ve ruhsal yorgunluğun kucağında, sorgulamanın koynunda
görüyorum ki - hala çok korkuyorum
hala kaçıyorum, güvenemiyorum, duvarlarımı aşamıyorum
olanların üzerine düşünmeden geçen 1 haftadan sonra şimdi kendime dönüp baktığımda
ruhumun vücudumun en ıssız köşesine kaçmış - ayaklarını karnına çekmiş -
büzülmüş yattığını görüyorum -
ruhuma dokunmak isteyen herkesden korkuyorum
kaçıyorum - kendimi koruyorum...

10.10.10

aslında hayatıma girmen en büyük ve en güzel sürprizdi ki...

 -sen dahasını da getirdin -

her şeyin ilki

kaz dağları... taş teras otel...

06.10.10

bugün Orhan Veli şiirleri tadında başladım güne...
...

Sokakta giderken, kendi kendime

Gülümsediğimin farkına vardığım zaman

Beni deli zannedeceklerini düşünüp

Gülümsüyorum.

04.10.10

dün bir ses kulağımda bundan tam 10 sene öncesine ait -
bir yaşanmışlığın - tutkulu ama zor bir ilişkinin hatıraları
hayatımda geçmişe dair kapatılmamış tek dosya
konuşulmamış - kötü bitmiş tek ilişkinin kahramanı
ses - hem tanıdık - hem yabancı ...
söyledikleri geleceğe dair güç verici
" sen hiç yanlış yapmadın, yanlış ve hatalı olan bendim -
özür dilerim... "

şimdi kendimden biraz daha emin
doğrularıma daha sıkı sarılarak
geleceğe gülümsüyorum... 

03.10.10

yeni bir ay başlamasına yine bir sürü değer yükledim...
yeni ay yeni başlangıçlar -
bu ay yeni başlangıçlar yaptım...
kendime sakladığım geçit vermez duvarlarımdan
geçiş hakkı verdim - hayat buna değer -
duvarlarımın ardına dokunan eller de değer umarım!!!