"Rüyalarımın kadınına , onu hiç kimse gibi sevmemiş bir erkekten... "
Böyle bir mail gelir, oturur hayatımın ortasına...
Yaşanmış, hissedilmiş hiçbişeyi yaşanmamış ve hissedilmemiş saymadım
hayatıma giren her his, bana bişeyler hissettiren her olay çok önemli ve değerli
şimdi bu cümlenin sahibine - koca bir mailin hissi ile - yazıyorum
buraya herkesin görebileceği bir yere çünkü ben burada şeffaflaştım -
şimdi yine kendimle yüzleşirken - herkes bilsin...
Tam da bugün dönüp bir sene öncesine bakıyorum -
söylüyorum hayatıma mutluluk getirdin - yorgundum, dinlendirdin
geleceği hiç düşünmedim, gerçeklerle hiç yüzleşmedim
kendi gerçeklerimle bile yüzleşmeden yaşadım seni
ama içten içe biliyormuydum -biliyordum -
benim 'ben' olma haline dönmek isteyeceğimi, sen beni dinlerdikten sonra güçlenip hayata tek başıma sarılmak isteyeceğimi
bunu biliyordum ama inan kendime bile yalanlar söylüyodum -
içime atıyordum üstünü örtüyordum - ben güçlendikçe o his de güçlendi
ve üstü örtülemez oldu
şimdi kendime ne kadar çok kızsam da, seni üzdüğüm için canım ne kadar acısa da
bu yaptığımı değiştirmez
ama şunu bil ki biz yaşarken, söylediğim ve hissettiğim hiçbirşey yalan değildi
aynı ben olmak istiyorum dediğimde yüzümde senden uzak olan ifade gibi
içimdeki hep yüzüme yansıyor
ve bu kadar yoğun ve keskin olabiliyor
"gerçek hayatda" benim hayatdan istediklerim, yapacaklarım
senin hayata dair beklentilerin, yapacakların çok farklı
şimdi yüzüme söylemek istediğin şeyler varsa söyle
ama ben hiç bir zaman hissetmediğim şekilde davranmadım
benim için hep değerliydin hala da öylesin...
hakkettiğin şeylere kavuşmanı diliyorum
tüm kalbimle...
