aşkın sembolüyse eğer bugün - gerçek aşkın destanı ile kutlansın
Ariadne...
Dionysos...
Dionysos bir gün etrafında gezinen perilerden, satyrlerden ayrı olarak denizin kıyısında oturmuş, bir yandan şarabını yudumluyor aynı zamanda da yalnızlığın huzuruyla manzarayı seyrediyordu. O sırada bir korsan gemisi denizde seyretmektedir. Dionysos'u görür görmez hemen kıyıya yanaşırlar ve genç delikanlı Dionysos'un üzerine saldırırlar.
Ellerini kollarını bağlayarak korsan gemisine götürürler. Bu arada da şarap tanrısı sesini hiç çıkartmaz, onu yaka paça götürenlere gülücükler saçıyordur. Lakin, gemiye götürdükleri andan itibaren Dionysos ihtişamıyla bu haddini bilmezlere görünmeye başlar. Önce kollarına geçirilen zincir kendiliğinden paramparça olur, gemiyi bir sağa bir sola sallamaya başlar, keskin çığlığıyla da geminin halatları korkunç yılanlar haline gelir, geminin direği üzüm salkımlarıyla dolup taşar, devasa bir sarmaşık geminin her yanını sarar, korsanların şaşkınlıkları karşısında gülerek, kendisine yapılan haksızlığın acısını çıkarmaya bakmaktadır. İçlerinden ise sadece geminin kaptanını affeder, çünkü kaptan Dionysos'un Olmypos tanrılarından biri olduğunun kanaatine varır. Diğer korsanlar ise denizin ortasına bezenmiş yeşilliklerin içerisinde kaybolur, hepsi kendini teker teker gemiden aşağıya atar. Dalgalar hepsini içine çeker, denizin yüzeyine tekrar geldikleri zaman ise Dionysos hepsini yunusbalığına çevirir. Dionysos korsanların icabına baktıktan sonra kaptana, gemiyi Naksos Adası'na doğru sürmesini ister.
Naksos Adası'nda ise Eros'tan nasibini almamış, eski sevgilisi için ağıt yakan güzeller güzeli Ariadne bulunmaktadır. Theseus ise taş gibi yüreği olan bir kahramandır, o sadece savaşır, canavarlarları (chimeira) öldürerek zevk-i sefa ediyordur. Lakin Ariadne, Theseus için köle olmaya bile razı olmuştur. Gidişin ardından, kalbinin derinliklerinde kaybolmuş, son gördüğü anın hatırasını korumak için adanın yüksek bir dağına çıkıyor, eski sevgilisinin gemideki hayalini canlandırıp ıssızca kayboluşunu hayal ediyordur.
Ağlamaktan gözlerinin altı şişmiş, upuzun düz saçları dağılmış, aşkla dolu yüreğinin terkedilmişliğinde ölümü beklemektedir. En sonunda ağlamaktan yorgun düşerek denizin kıyısında uyuyakalmıştır. Bu arada da Dionysos, Naksos Adası'na varmış, gönüllerden kederi defeden, neşe ve mutlulukla çevresine teselli veren o sanatsal Dionysos, Ariadne'yi görür görmez aşkın oklarından birinden nasibini alır.
İlahi güzelliğin karşısında büyülenmiş şarap tanrısı, Ariadne'ye: ''sen ki Theseus'a gönül vermiş ümitsiz aşık, ilkbaharın neşesiyle canlanırdın hep ama hüznün gölgen olmuş, şarap tanrısının sevgilisi olmayı hak etmeden evvelki uyuşmuşluğu almaya geldim, benimle gel.'' Bu sözlerin arkasından Dionysos parlak bir taç çıkartır, bu kutsal taç Ariadne'ye dokunur dokunmaz, uzar, göklere kadar yayılır. Üzerinde bulunan her kıymetli taşların, cevherlerinden her biri gökyüzünde parlamaya başlar, birer yıldız olurlar.
Dionysos ve Ariadne'nin kutsal evliliklerinin hatırasını ebediyen saklamak adına, her bir yıldız gökyüzüne çakılı kalır. Daha sonra Dionysos alayının her daim en başında yer alan Baccha'lar bu yüce evliliği kutlamak adına ortaya çıkarlar, her zaman şarap içerek gezip tozan bu periler, bu kez şarap içmeden de sevinçten sarhoş olurlar. Kimisi asma dallarını başına geçirir, kimisi elinde de şarap kadehiyle dans etmeye başlar.
Ayaklarını her bastığı yerden çiçekler yeşermeye başlar. Satyrler, Silenoslar, Pan hepsi Dionysos'un evliliğini kutlamak için orada olurlar. Pan; flütünü çalarak, Satyrler; ellerine geçirdikleri bir boynuzu üfleyerek buğulu ve ritmik sesler çıkartıyorlar; silenoslar ise yaşlılıklarının verdiği yorgunluğa aldırmadan bir oraya bir buraya koşturuyorlar, şarkı söyleyip raks ediyorlar, Eros ise Ariadne ve Dionysos'un yanında aşktan nasibin almış iki çifte güleryüzle bakıyor, adaya aşk tohumları ekiyordu. Dionyos ve Ariadne tanrılar arasında en ihtişamlı olan bu düğünün ardından evliliklerini baş başa kutlamak adına Naksos Adası'ndan ayrılıp başka bir adaya giderler. Sonsuza dek beraberce aşkın, kederin, mutluluğun, sevginin sembolü olurlar...
