gün yağmurluydu, otobüs yeşildi, 9-10 numaralı koltuklardı - masal ülkesine yolculuktu
hiç önemsizmiş gibi görülen her şey çok değerliydi, hem ilk hem sondu -
karlar ülkesinin kötü cadısından korumak için bütün bir gece sıkıca sarılmıştı
gün ışıdığında büyü boyulmasın diye söylenmeyen kelimeler gözlerinin ardından yansırdı
her yer soğuktu - sadece sevgi ısıtabilirdi...
yaşananlar bir sır olmalıydı, izleri gerçek dünyaya taşınsa bile - bir sırdı ve o sır içimde bambaşka bir his büyütürdü -
hepsi bir masalda yazılıydı...
bana bir varmış de
bir yokmuş deme...
İçime dokunuyor.
Can Yücel
