- bugün bir dilek tuttum
...ve gerçek oldu...
:) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :)
27.08.10
yalnızlığın baş döndürücü etkisiyle
hafif tatlı bir sarhoşluk içindeyim
soruyorlar söylüyorum...
-yüzümdeki gülümseme ondan-
-içimdeki heyecan ondan-
taşlar yerli yerline oturdu ve
ben "ben" olma halinin keyfini sürüyorum
hafif tatlı bir sarhoşluk içindeyim
soruyorlar söylüyorum...
-yüzümdeki gülümseme ondan-
-içimdeki heyecan ondan-
taşlar yerli yerline oturdu ve
ben "ben" olma halinin keyfini sürüyorum
26.08.10
şimdi aklımda ve hissimde kalan tek şey
yaşadığımız tek bir an - o an-
ellerim saçlarında...
kokun içime akarken...
öylece uyumanı izlediğim
o an -
unutamadığımı kendime bile itiraf edemediğim
o an...
yaşadığımız tek bir an - o an-
ellerim saçlarında...
kokun içime akarken...
öylece uyumanı izlediğim
o an -
unutamadığımı kendime bile itiraf edemediğim
o an...
25.08.10
Ayın ışığı altında-
Hani bu şehir bu kadar güzel, bu hava bu kadar güzel, bu deniz bu kadar güzel ya...
Bir şiir tadında yaşadım geceyi...
Nefes almak daha anlamlı geldi - gülümsemek - hüzünlenmek -
aşık olmak - umursamamak
Dionysos'la yudumladığım şarap tadında yaşamak hayatı...
Hani bu şehir bu kadar güzel, bu hava bu kadar güzel, bu deniz bu kadar güzel ya...
Bir şiir tadında yaşadım geceyi...
Nefes almak daha anlamlı geldi - gülümsemek - hüzünlenmek -
aşık olmak - umursamamak
Dionysos'la yudumladığım şarap tadında yaşamak hayatı...
23.08.10
sonrasında dostlarla geçirilecek geceler olunca
"yalnızlık" bile birkaç geceliğine güzel...
"yalnızlık" bile birkaç geceliğine güzel...
18.08.10
...
kendime kavuşmanın mutluluğunu yaşarken
içimde kalan kırıntıları da şöyle çırpıveriyorum
üzerimden bir hayat geçti...
biraz güldü- biraz yıktı- biraz sevdi- biraz yordu -
her zaman kaçtığım yalnızlığı kovalıyorum şimdi
kalabalığın içinde kendimle başbaşa kalmayı
kendimi öğrenmeyi...
şimdi "biz" olma hali için önce "ben" olmalıyım -
bir süre beni dinleyin benden
ben kendimi öğrendikçe...
kendime kavuşmanın mutluluğunu yaşarken
içimde kalan kırıntıları da şöyle çırpıveriyorum
üzerimden bir hayat geçti...
biraz güldü- biraz yıktı- biraz sevdi- biraz yordu -
her zaman kaçtığım yalnızlığı kovalıyorum şimdi
kalabalığın içinde kendimle başbaşa kalmayı
kendimi öğrenmeyi...
şimdi "biz" olma hali için önce "ben" olmalıyım -
bir süre beni dinleyin benden
ben kendimi öğrendikçe...
13.08.10
gecenin karanlığında denizi battaniye yapıp üstüme günü karşıladım...
denizin dokunuşlarıyla hayatı anlamlandırırken
gün üzerime doğdu...
o gün ben de yeniden doğdum -
emeklemeye başlamışken ayaklarımın üzerinde birkaç minik adım attım
çok yavaş yürüyeceğim bu sefer
hiçbir şey için acelem yok
koşmak için daha çok var
hayatın bütün dokunuşlarını hissederken
yaşadığım her ana saygı duyucam
çünkü ben şimdi sadece "ben" olarak varım
denizin dokunuşlarıyla hayatı anlamlandırırken
gün üzerime doğdu...
o gün ben de yeniden doğdum -
emeklemeye başlamışken ayaklarımın üzerinde birkaç minik adım attım
çok yavaş yürüyeceğim bu sefer
hiçbir şey için acelem yok
koşmak için daha çok var
hayatın bütün dokunuşlarını hissederken
yaşadığım her ana saygı duyucam
çünkü ben şimdi sadece "ben" olarak varım
06.08.10
günün üzerime doğduğu gün ...
arınmaya başladım
şimdi arınma günlerinin başında
içimdeki huzuru arıyorum
mutluluğu kovalamadan
dinginleşiyorum
arınmaya başladım
şimdi arınma günlerinin başında
içimdeki huzuru arıyorum
mutluluğu kovalamadan
dinginleşiyorum
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)