günlerdir buraya yazamıyorum, günlerdir kendimi ifade edemiyorum, sadece başkalarına değil kendime de kendimi ifade edemiyorum...
hayatıma dair çok önemli bir noktadayım bunu biliyorum...
kontrolüm dışında olan olaylara müdahale edecek oluyorum, kendi hayatımı seyirci gibi dışarıdan izliyorum...
biri var hayatımda ve bana ayna tutuyor - ama o ayna öyle bir ayna ki içimi bana gösteriyor
kendime bile söylemekten çekindiğim her şeyi yüzüme pat pat söylüyor...
yaptıklarım için pişman oluyorum, suçluluk duyuyorum, kendime saygısızlık etmişim şimdi anlıyorum... ama evet anlıyorum - hak veriyorum...
tüm gerçeklere çarpınca sersemledim - şimdi o sersemlikte bocalıyorum
işte bu yüzden bir şey yazamıyorum...
şimdi ben değişicem - gelişicem- yenilenicem...
bu süreçte ve sonrasında yanımda kim ve kimler olacak bilmiyorum ama en sonunda
ben - değerlerim ve derğer verdiklerim olacak...
kafamın içinde devamlı konuşuyor - ben boş gözlerle dünyayı izliyorum - bir silkinim ucundan tutsam gerisi gelicek ama hala gerçeklerin yüzüme vurulmasının şokunda ve dahası pişmanlığın üzüntüsündeyim...
hadi bakalım - içimi döken yazılara geri dönebilmenin umuduyla-
bir kaz dağı, birkaç şirince ve kocaman bir kapadokya yolculuğu sonrası... her gittiğim yerde "ben" vardım
