06.06.10

hüzün dolu yüreğimin mutluluğa erişini sessiz ve dingin dinlerken -
usul usul kendi kulağıma ne kadar mutlu ve huzurlu olduğumu fısıldarken -
ince bir çizgi bu kayarsam kara deliğe düşerim korkusundan uzaklaşmışken -
bir yaz yağmuru yağdı, esdi, gürledi...
bir anda her şeyin sonu olduğunu sandığım anı yaşadım
yağmurun en şiddetli yerinde çırılçıplak sokaktaydım
-savunmasız-
yağmurun şiddeti canımı acıtıcak kadar çoktu
ama yaz yağmuruydu geçiciydi
melekler yağmur bulutlarını üfleyerek uzaklaştırırken ben de gözlerimdeki yaşları silerek onları  izliyordum.
yaz yağmuru sonrası ılık hava derin bir dinginlik
vücudumun ve ruhumun hali aynı

sahip olduğum mutluluğa usulca sarılıp yatağa girdim 
saçlarım hala ıslak ama zamanla kuruyacak
sıcacık bir el saçımı seve seve uyuturken
gri yağmur bulutları da sevgimize inanıp bembeyaz bulutlar olup üstümüzü örtecekler...