Seni içimde yaşamaya çalışırken kendimi buna alıştırırken, sesini duydum
-beni özlediğini, konuşmak istediğini- söyleyen sesini
peki konuşalım-
ama lütfen canımı daha fazla acıtma...
yanımda kalacaksan beni bir daha gitmeyeceğine inandır yoksa sevgini içimde yaşamama izin ver, ona zarar verme
-sorgulamadan sadece hislerimi yaşayarak baktığım gözlerine kuşku ile bakmama izin verme-
Yine bakınca içimi göreceksen, yine sana bakınca içini göreceksem gel. Şimdi yine bir yanım seni göreceği için heyecanlı bir yanım ise yatağım altına saklanmış korkuyor...
bir kafedeyim kulağımda sesini çok sevdiğim ses, elimde tadını çok sevdiğim kahvem, yüzümde gülümseme sonra birden gözümün önünde sana benzeyen biri - "şimdi sen gidiyorsun ya herkes sana benzeyecek"-
-"gül biraz"...
Sesini duymak bana çok iyi geliyor...