Sen bende hep hatalar yapan bir çocuktun...
Bendeki anaçlık nasılsa hep seni sardı...
İçimde bi yerde yaramazlık yapan o çocuğun güzel kalbini gördüm.
Bir annenin çocuğuna duyduğu güven gibi sorgusuzca sana güvendim
Sen mi beni kandırdın ben mi kendimi hiç bilmiyorum
Ama bizim yaşadığımız karşılıklı bir bağımlılıktı
Sen bana sonsuz sevgi gösteren bi ebeveyn gibi ben sana hep ilgiye ve sevgiye muhtaç bir çocuk gibi
Ne zaman annen olmadığımı farkettim ve kendimi geri istedim o zaman sen güvenli bölgenden kovuldun.
Şimdi hala kim suçlu kim mahkum birbirinden ayıramıyorum
Ama bu dünyada yalnız yürümeyi tercih ediyorum. Belki seni de ikinci kez kimsesizler evine terk ederek.
Hadi artık sen kendini bul.
Bende kendime sarılayım..
