20 temmuz 2019 - 28 kasım 2022
İçinden çıkamadığım düğümden ve tarif bile edemediğim acıdan çıkabilmem, düğümü çözebilmem tam 3 senemi almış. Şimdi yeni hayatıma adım atmışken görüyorum ve hissediyorum ki hiç de kolay olmamış.
Kalbinizin en güzel yerinde beslediğiniz, büyüttüğünüz bir sevginin - sonsuz olacağına inandığınız - her zorlukla sonuna kadar savaştığınız - aile olmak adına çabaladığınız bir büyük aşkın bitmesi.
Ne hissettirir derseniz ben hala tam olarak bilmiyorum. İçimde kocaman bir boşluk olduğunu biliyorum - içini ne ile dolduracağımı bilmediğim.
An geliyor bir umut yeşeriyor içimde kocaman bulutlara basa basa gökyüzünü geziyorum. Dünyanın diğer ucuna zıplayabilecek kadar güçlü bir his - etrafımda cıvıl cıvıl kuşlar
An geliyor nefes alamıyorum - doğru bildiklerimi sorguluyorum - nedenler tek tek gözümün önünde - neden bu hale gelindi neden bitti... Sonra hemen kaçıyorum orada çünkü biliyorum ki geçmişle yaşamanın - hiç bir faydası yok. Olan oldu belki de olması gereken yaşanması gerekem buydu
O zaman diyorum yaşadıklarından öğrendiklerine sarıl, daha sağlam adımlarla yoluna devam et.
Galiba en çok üzüldüğüm şey içimdeki kız çocuğuna yaptığım haksızlık - onu dinlememek, duymamak, görmezden gelmek sonunda da küstürmek. Şimdi onunla tekrar barışma zıplaya zıplaya hayatı yaşama zamanı.
Biten büyük aşkımdan - aldığım onca yaradan - yaptığım hatalardan - kendimi unutmamdan - yaşananlardan sonra tekrar yürümeyi öğrenmem gerek.
İçimde o korkusuz kız çocuğu yok artık - herşeyle başedebilen mutlu kızı saklandığı yerden çıkarmam lazım.
Şimdi bu yazıyı okuyan herkes kalbime bi dokunur mu
O kız çocuğunu çağırır mıyız beraber
