hani sen bilmezsin, sormazsın ama ben karmakarışık
hani sen hissedersin ama anlattırmazsın - belki de konuşmamak en iyisi
çok fazla sıkıntı yaşamamış olan bilmez ya ben de bilmezdim
belki o yüzden zor geldi tüm yaşananlar...
aslında en zoru toparlanma süreciymiş
kendimi hiç yalnız hissetmezken son zamanlarda tamamen yalnız hisseder olmuştum
insanlara yaklaşmaktan, onlara kalbimi açtıktan sonra canımı acıtmalarından korkar olmuştum
hepsi minik adımlarla geçiyordu da uykusuzluk uykudan sıçramalar hiç azalmadı, daimi -
ama bugün ne oldu biliyomusun
yine uykudan korkarak sıçradım ama sen vardın...
sarıldın, korkma dedin
bunun bana hissettirdiğini bilemezdin
güvendim, sakinleştim, dinginleştim -
belki de yine huzurlu uyurum dedim
ama şimdi yine korkuyorum
sen çok fazla konuşmuyosun belki hissettiriyosun
yine de söylesen, ben duysam
ama ben korkuyorum, bilmiyorum
yine yalnız uyuyucam yine uykudan sıçradığımda yalnız olucam
şimdi senin yanında hissettiğim güven mi korkutuyor, bırakıp gidersin diye mi
bütün bunları sana söylemek mi
sana çok fazla sorumluluk yüklemek mi
tek başıma atlatmalıydım bu dönemi ama şimdi sen varsın
senin olman bana güç veriyor ve bu beni korkutuyor...
belki seni de ???
