biz kalabalığın içindeyken- bakışlarımız özgürdür-
onlar anlatır hissedilenleri, konuşmalar sade...
biz yanyanayken -ufak, kaçamak dokunuşlar huzurdur-
içlerimize sıcaklık akıtan...
biz yazışırken - ruhlarımız bir bütündür-
en içten duygularımız açığa çıkar, dans eder kelimelerimizde
tüm saf halleriyle...
ve sen... ve ben...
senin bilinmezliğe gidişlerin
benim çocukça dualarımdı
senin mutluluk için çırpınışların
benim sessizce yakarışlarımdı
senin mutlulukların
senin yakınlığın benim bir o kadar uzaklığım
senin uzaktan gülüşlerin
benim ölüme yakın oluşumdu
erd.t.
