Bir süre sonra buğulu gözlerimin ardından tek görebildiğim gözyaşı...
Aşk için dökülen her gözyaşı kırmızı ve ben senin - bir zamanlar- bana yazdıklarını okurken gözlerime kırmızı bir perde iner, o perdeden seyrederim seni...
gökyüzünden hızla yere düşerken son anda tutulan dal gibi
mutluluktan ya da sıkıntıdan akıttıgın her damla gözyaşını ben zerre zerre içebilirim, ruhuma kopyaladıgım seni hep tertemiz, hep mis kokulu tutmak için... ama sen her gözyaşı akıttıgında bnm de içimden bi parça kopucak, sen her ağladıgında ben azar azar yok olucam canımın acısından... sonunda sadce ruhum kalıcak geriye ve sen nerde olursan ol, o senin yatagında sana sarılarak uyuyabilcek
senin gibi dünyanın en tatlı delisiyle başa çıkabilcek nadir delilerden biri oldugum için kendimi bi süre şanslı saydıktan sonra biraz müzik yaparız..., çünkü son zamanlardaki en tatlı ilham kaynagımla az önce konuşmamı bitirmiş olcam ve yüzümdeki gülümsemeyi değerlendirmeyi düşüncem
