"dışarda yağmur, içime yağmur"
yazılanları kaydetmişim... (derin bir nefes)
unutmuşum... (rahat)
biraz önce buldum... (hızlı kalp atışları ve can acısı)
şimdi senin bana yazdıklarını kim okusa zamansız ve nedensiz gidişine anlam veremez ya ben de öle, şimdi senin yazdıklarını kim okusa onların kalpten yazıldığına inanır ya bende öle, şimdi senin yazdıklarını kim okusa içi acır ya benim içimin acısını kimse bilemez, hissedemez...
Hala acıyor, hala sen içimdesin, hala kokunu duyuyorum, hala her yerde seni görüyorum, hala gözlerin içime bakıyor ve hala sen yoksun...
01.02.09
-Şimdi her şeyi hatırlamak, hiç unutmamak için yazıyorum...
Oysa sen sadece aklında kalsın istiyorum, hiçbir şeyi not alma demiştin...
Şimdi kulağımda sesin aslında çok az duyabileceğim ve aklımda gülümsemen çok az görebileceğin...
Gülümseyişinde gözlerinin içinden okyanusun en karanlık ve güzel noktasını görebildiğim adam...
Çünkü sen varsın...
-"sen o kadar güzelsin ki ve ben o kadar durdum ki gözlerinde, sanki orda kalakaldım ve zihnimin en ücra noktalarına ulaşmanı seyrettim; verdiğin enerjiyle senin her gülümsemenin, her hüzünlü anının, kalbine sevgi pompalayan her düşüncenin, o düşünceyi bazen sıkıntıya bazen dünyanın en güzel şeyine çeviren hücrelerinin herbirisine ulaştım ve senin profesörün oldum, sana o kadar sarıldığımda..." Travis Bickle
