sıradan bir sabah...
içim durgun... hareketlerim rutin...
- birden- benim neden olmadığım bir şekilde evin içinde o şarkı yankılanmaya başladı...
kulağıma gelen şarkı, içime dolan sen...
kalbim acıdı, miğdem allak bullak...
şarkı seni bana getirsin istedim olmadı- şarkı çaldıkça içim sana koştu, coştu...
ama biliyorum ki her şey sonuçsuz, sebepsiz ve sensiz...
sıradan başlayan sabahın, içime seni dolduran şarkının, elimin hala telefonda olmasının, ağlama krizlerimim hepsi tamamlanmamış...
bizim gibi tamamlanmamış...
şimdi sen olduğun yerde kal, ben derin bir nefes alayım ve her şey devam etsin... hayat
