Bu şehirde her şey tüketilene kadar yaşanıyor.
İyice ıslanana kadar yağmur yağıyor, yolda olmaktan bıkmadan yol bitmiyor, kalabalık olduğunu iyice farkedebilmen için insanlar üzerine geliyor, hava üşümekten canını acıtacak kadar soğuyor, şehir sevdiğin her şeyi elde etmeni zorlaştırıyor, sabrını tüketiyor, insanları saflığını tüketiyor, her taraftan gelen saldırılara karşı koymaktan yoruluyorsun, mutluluğun tükeniyor
-sadece sen içimde tükenmiyosun, öylece kalakaldın...
Yaşanılan her şeyle beraber seni de tüketsem, her şey seni hatırlatmasa, öylece sebepsiz gidişini sorgulamayı bıraksam, tükenen yaşamın içinde bende tükensem...
Bütün olanlara çok geçmişte kalmış gibi bakabilsem, zaman bu kez bana yardım etse çabucak geçse, güneş çokça gösterse yüzünü, etrafımda dostlar eksik olmasa, seni düşünmesem, düşünemesem...
Seninle birgün bir yerde karşılaşmak ne güzel olurdu, seninle hiçbirgün hiçbiryerde karşılaşmasak ne güzel olurdu!!!
çığlıklar atarak söylediğim şarkı olsan ama kimse duymasa...
